Pojęcie

Spółka cywilna jest najprostszą formą zrzeszenia osób (przedsiębiorców), przeznaczoną do prowadzenia działalności gospodarczej w mniejszym rozmiarze. Powstaje ona w drodze umowy co najmniej dwóch osób fizycznych lub prawnych bez szczególnych wymagań co do formy umowy (wystarczy forma pisemna adprobationem), a realizacja wspólnego celu gospodarczego dokonuje się na podstawie majątku wydzielonego przez wspólników. Co prawda, umowa spółki zawiera elementy umowy obligacyjnej, należy jednak do szczególnej kategorii kontraktów, które nazywa się umowami organizacyjnymi (założycielskimi). Celem tych umów nie jest bowiem prosta wymiana świadczeń, lecz ukształtowanie wspólnej działalności, tj. stosunków między wspólnikami oraz między wspólnikami i spółką.
Spółka cywilna przez wzgląd na jej prostą konstrukcję prawną przejawiającą się w sposobie prowadzenia spraw i reprezentacji oraz w odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki, nadaje się przede wszystkim do realizacji przedsięwzięć gospodarczych przez niewielką grupę wspólników

darzących się wzajemnym zaufaniem. W szczególności jest ona przydatna do prowadzenia przedsięwzięć gospodarczych o niezbyt dużym ryzyku, służących niejako do obsługi właściwej działalności gospodarczej wspólników (np. utworzenie konsorcjum, wspólne wynajmowanie pomieszczeń na cele biurowe), a także - jako forma organizacyjno-prawna świadczenia usług przez osoby wykonujące wolne zawody (np. architektów, radców prawnych). Natomiast nie jest ona przeznaczona i przystosowana do prowadzenia przedsiębiorstwa zarobkowego, zwłaszcza w większym rozmiarze, tj. do bezpiecznego występowania w tzw. obrocie profesjonalnym (gospodarczym).
W odróżnieniu od spółek handlowych spółka cywilna nie podlega wpisowi do rejestru sądowego, nie ma prawa do ustanawiania „firmy” (a jedynie -„oznaczenia” określonego w GospU) ani też nie może ustanowić prokury (a tylko pełnomocników wg przepisów KC).